Odrodzenie sztuk i nauk starożytnych (renovatio antiquitais), a także ludzkości (renovatio hominis). Renesans, inaczej odrodzenie, zrodziło się we Włoszech w XIV wieku, a skończyło na przełomie XVI/XVII wieku. Autorem nazwy renaissance jest XIX-wieczny badacz literatury Jacob Burckhardt. Jest to okres odnowienia antyku, przeszłości, a także antropocentryzmu. Kryzys Kościoła, reformacja, powstawanie potężnych państw po rozbiciu feudalizmu, a także wielkie odkrycia geograficzne to tło historyczne renesansu. Głównym prądem umysłowym był humanizm, a zdanie, jakie wypowiedział Terencjusz najlepiej oddaje sens tego terminu: Człowiekiem jestem i nic, co ludzkie, nie jest mi obce. Wybitnymi filozofami tego czasu byli Erazm z Rotterdamu, Tomasz Morus, Niccolo Machiavelli, którzy reprezentowali różne idee np. irenizm, makiawelizm, neoplatonizm. W dziełach humanistów odnaleźć można stoicyzm i epikureizm. Czołowymi twórcami odrodzenia byli m.in. Dante Alighieri, William Szekspir, Mikołaj Rej, Jan Kochanowski. Zabytkami renesansowymi są np. Katedra Santa Maria del Fiore, stworzona przez Filippo Brunelleschiego w 1420 roku we Florencji lub kościół San Pietro in Montorio w Rzymie. Renesans

Renesans jest epoką trwającą od XIV do XVI wieku. Uważa się, że renesans jest rezultatem bardzo skomplikowanego procesu myślowego. Złożyły się na niego, takie czynniki jak: kryzys papiestwa, rozluźnienie więzi cesarsko papieskich, oraz szybki rozwój miast i postęp techniczny. Do dziś w codziennym polskim języku sformułowane "człowiek Renesansu". Powszechnie uznaje się, że jest to człowiek, który jest biegły w wielu dziedzinach sztuki, człowiek wykształcony i przestronny. To właśnie wszechstronność była, więc obsesją renesansu. Jej początki związane były z człowieczeństwem, które należało kojarzyć nie tylko jako ogólny, biologiczny rytm życia człowieka, ale przede wszystkim jako jego wiedzę, wykształcenie i mądrość. U podstaw humanizmu, bowiem leżała nauka i poznawanie. Epoka renesansu jest pełna postaci, które przeszły do historii, jako wybitne jednostki. Ze sławnych nazwisk wymienia się Michała Anioła, Leonardo da Vinci, Petrarca, czy Maciavelli. W kulturze polskiej taka samą rolę odgrywała postać Jana Kochanowskiego, wybitnego twórcy, pisarza i poety.